حال و هوایم "توکجایی" کیوسکِ شانصد سال پیش را می طلبد.فکر میکنم برای آلبوم "عشق سرعت" باشد.حدود های سال 85.ریتم درامزش سَرمیخورد،ولی عوضش ویلنش آن زیر زیر ها پدر صاحاب شنونده را درمیاورد انقدر که خوب است.من را یاد یک اپرا تئاتر میندازد که اتفاقی یک روز دیدم و مثل سگ حسودیم شد به اعضاش! صدای دو سه تا دختری هم که توی دو مصرع از شعر با آرش سبحانی همخانی میکنند هم خیلی خوب است.(فکر کنم همان برو بچه های آبجیز هستند البته) از صدای آرش سبحانی و طرز خاندنش هم که جدا حرفی نمیزنم.نیازی به تعریف اضافه نیست. طبق معمول با یک حسرت و خشونتِ لطیفی میخاند... 

خلاصه حال و هوایم این چند روزه شده این آهنگ پر سروصدا و به نظرم گریه دارِ کیوسک.

اینهم لینکش :

توکجایی

__________

صفحات مربوط:

1-کیوسک

2-ویکی کیوسک