...Red Ascot

   

از  زمستان پارسال،همچه ریتم و همچه ملودی ای توی سرم وول میخورد.

نمی دانستم ولی چه طوری خالی ش کنم.

برف میاید و یکی که پشتش به من است و شال گردنش قرمز،دور میشود از من.

امروز بالاخره توانستم ضبط کنمش.

هر چند،ضعیف و مزخرف است،دوست دارم بشنوم نظرهاتان را.

اولین کارها،بالاخره هرچقدر هم مزخرف باشند،آدم سرشان ذوق دارد...خیلی هم!

_____________________________________________________________

پ ن+می بخشید کیفیت افتضاح است!و من هم مبتدی!

پ ن 2+صدای هارمونیکا را یک مقدار اکو دادم!

____________________________________________________________

+دانلودِ "شال گردنِ قرمز"

هر چی یارش خوشجیله،جاش تو بیهشته!

 

کوروش یغمایی دوتا کار فولک خانده که به نظرم واقعن معرکه اند!

که یکیش "ریحان"ِ ترکی باشد . یکیش هم "لیلی" ِ بختیاری.

این ناشیانه ترکی خاندنش و"پارلاق دان اولدوزو" را "پارلاخ دیو اولوووزووو" گفتنش را واقعن دوست دارم!

همانطوری که " لیلی"ِ بهبودف را دوست دارم!

بهبودف هم ناشیانه و لهجه دار میخاند فارسی را.

او هم "هر کی یارش خوشگله جاش تو بهشته" را "هر چی یارش خوشجله،جاش تو بِیهِشته!" میخاند و کلی کیف میکنم!

.

هر دوتای این خاننده ها،هم "ریحان" را خانده اند و هم "لیلی" را.

و جای دوست داشتنیش همین ناشیانه خاندنشان است.

وقتی یک ترک فارسی بخاند یا یک فارس،ترکی!

حتما گوش کنیدشان.

بخصوص هر دوتا "لیلی" هارا.

_________________________________________________________________

+سبک ها فرق میکند البته.یغمایی فولک  راک خانده و بهبودف کلاسیک!مانده ام کدام موضوع را برای این پست تیک بزنم!

+ریحان-کوروش یغمایی

+لیلی-رشید بهبودف

+لیلی-کوروش یغمایی

+ریحان-رشید بهبودف

...All my troubles seemed so far away

خاستم از ترانه ی "دیروز" یا همان "Yesterday" بیتلز بنویسم.

رفتم یک سرچ بکنم در مورد کاور های مختلف این تراک،که خوردم به یک سایتی که کاملا همه ش را به شرح و تفصیل توضیح داده.حتما نگاهی به "این لینک" و "این یکی لینک" بزنید.

پیشنهاد میشود حتما "دیروز" را،

اول از بیتلز و بعد از بقیه خاننده ها،بخصوص "فرهاد مهراد" خودمان گوش کنید.

اجرای این تراک توسط لینکین پارکی ها را هم از دست ندهید.هر چند این اجرا،لطفی ندارد.نه چستر توانسته حس یستردی واقعی را به مخاطب بدهد،نه حتا پل مک کارتنی مسن آن جوان خوش صدای قدیم میشود... :(



Those were the days,oh!yes!Those were the days....

جدیدا دوست دارم چند تا کاور از یک آهنگ بشنوم.دوست دارم آهنگهایی که باهاشان عشق میکنم را از زبان یک خاننده ی دیگر،و به سبک و سیاق خودش بشنوم.

از "Those were the days" شروع میکنم که توسط Gene Raskin ساخته شد و بعد به زبان روسی خانده شد و در سال 1968،مری هاپکین آنرا بازخانی کرد و بیشتر از همه ی یازخانی های این قطعه،به دل نشست.بعد از مری هاپکین هم خیلی ها این قطعه را بازخوانی کردند،ولی هیچ کدام "Those were the days"ِ هاپکین نمی شدند.

از بین این همه بازخانی این قطعه ها،من کیوسکی اش را دوست دارم.وقتی آرش سبحانی توی آلبوم "نتیجه مذاکرات"(2011) توی تراک 7 با سبک و سیاق متفاوت خودش،این موزیک را بازخانی میکند.

به نظرم تراک مری هاپکین و آرش سبحانی دقیقا نقطه ی مقابل هم اند.مری هاپکین با صدای گرم و امیدوار کننده میخاند:

Those were the days my friendWe thought they'd never endWe'd sing and dance forever and a dayWe'd live the life we chooseWe'd fight and never lose

و آرش سبحانی همین پاراگراف را با صدای خش دار و سرد و مایوس کننده ش میخاند.

پیشنهاد میشود حتما این "Those were the days" ها را گوش کنید :)

___________________________________________________________________

+Those were the days-marry hopkin

+Those were the days-kiosk

+Lyrics

+مژده نوشت: از این پست به بعد به آهنگ های دیگر با کاور هاشان خاهم پرداخت! :)

جانو جان :)

من عاشق آهنگ های فولک ارمنی ام.

شدید هم!

قانون زدنشان و زبان جالبشان و صدای زن هایشان...کلی به آدم آرامش میدهند.

Al Ayloughes (Mon Fichu Rouge) را گوش کنید حتمن:)

در مودر سانگز هم کمی بگردید،فولک های خوبی توش پیدا می کنید،آن هم از همه جای دنیا.

در این باهار ای صنم بیا و آشه تی کن...!:)

رشید بهبودف را دوست دارم.خیلی دوست دارم.

این خیلی ،خیلی است!

بخصوص اگر آذری باشی و رشید برایت از آذربایجان بخاند،

توی آهنگهایش اسم بچه هایت را بیاورد!( توی خیالم همیشه اسم بچه هایم ترکی بوده!تا الان که اسم پسرم "لاچین" و دخترم "ماهنی" ست!)

رشید بهبودف خاننده فولکلور و کلاسیک آذری بود.گاهی روسی و گاهی هم فارسی میخاند.با همان لهجه ی دوست داشتنی آذربایجانیش.

ازهمان بچگی دوستش داشتم،همان وقتی دایی هام ویدئو ی "آرشین مال آلان" را میگذاشتند و با موزیک های شاد عسگر و تصویر های رنگی رنگی و رقص های ترکی اش کیف میکردم!

آدم حتا آذری هم نباشد دوست خاهد داشت آهنگاش را.همانطوری که خیلی از دوستهام  که آذری نیستند دوستش دارند،بخصوص کلاسیک هاش را...

این دفعه دو تا از کلاسیک هاش را میخاهم معرفی کنم و یکی از سنتی کلاسیک هاش که به زبان فارسی خانده.فولکلور هایش باشد سر وقت که بهتر بپردازم بهشان:)

اولی آهنگ "لاچین" است.لاچین یکی از انواع شاهین سانان است و در افسانه های قدیم هم اسم یک پهلوان گرجی بوده.

اوج گرفتنهای یکهوییِ بهبودف را هم توی این تراک دوست دارم.وقتی میخاند "آراز آخار لیل ایله"...

دومی هم "نازنده سوگیلیم" است.یعنی "محبوِبِ نازنینم"

این را فکر کنم توی فیلم "سارای" هم خان چوپان(که همان عاشیق آیدین باشد) توی صحرا برای خودش میخاند و سارای میشنودش.

این نازنده سوگیلیم را خیلی دوست دارم،برایم نوستالژی است،یک نوستالژی بزرگ.

دایی هام صداشان خیلی خوب بود.قدیم ها خیلی میخاندند.حتا یادم است یک قسمت از اپرای آرشین مال آلان را داییم و دخترخاله هم با هم دوستانه برای ما،وقتی همگی خانه ی مادربزرگم جمع شده بودیم اجرا کردند و من چقدر کیف میکردم.و چقدر احساس خوشبختی داشتم...

نمیدانم،بخاطر صمیمیت آن جمع بود،یا خوشبین بودن به دنیا،از دید یک دختر چهار پنج ساله،که من بودم.

بهار دلکش را هم بهبودف،توی سفرش به ایران با آن لهجه ی شیرینش خانده بود.با یک طرز خاندنِ متفاوت و واقعا دوست داشتنی.جایی خانده بودم برای اجرای بهار دلکش،از "بنان" کمک گرفته بود.

خلاصه،گوش کنید این سه تراک را.تضمین میکنم عاشقشان میشوید.

متن و ترجمه ی آهنگ ها را هم از وبلاگ "بهبودف" گرفتم.توی ادامه مطلب هست:)

+لـــاچـیـن

+نـازنـده سـوگـیـلـیـم

+بهار دلکش

__________________________________________________________________

+ویکی رشید بهبودف

+رشید بهبودف در فی س بوک

+دوتا آهنگ دیگر،از بهبودف،همینطوری!

پی نوشت:کیفیت آهنگ ها بد است،میبخشید!از روی گرامافون ضبط شده اند.:)


ادامه نوشته

The world is treating me bad, misery

انقدر توی نکبت غلت میزنم و الکی خوشم که کاملن این تراک به دردم میخورد.و بیشتر برای یکی از دوستهام که دیروز برایم از همین "misery"هاش گفت و چقدر بیشتر گُه زده شد به حالم.

ولی یکهو به خودم آمدم دیدم دارم میخندم.قیافه ی او را هم که دیدم،میخندید و شکلک در میاورد.هه.

تراک یکِ اولین آلبومشان که اسمش "please please me!"(لطفا من را خشنود کن!)،حکایت این روزهای من است و بیشتر آن دوستم.

اسم تراک "بدبختی"(misery)است و پال مک کارتنیِ عزیز و جان لنونِ عزیزتر میخانندش.

خب،جایی ندیدم که کی به کی است کدام سازش را کی میزند.ولی خب از قرار معلوم پیانوش کار پال است و گیتارش جرج هریسون و جان.درامزش هم که جناب رینگو استار.

آهنگش از آن سخت ها نیست که لازم باشد هزار جور سایت را بگردی تا لیریکسش را پیدا کنی.

همانطور که بگذاری توی گوشت نصفش را حداقل میفهمی.کلن بیتلز همیشه اینطوری است.شعرهاش اکثراساده و دوست داشتنی و عجیب غریب.

توی "misery" بیتل ها از بدبختی ای که قرار است سراغشان بیاید میخانند،ولی شاد.سرخوش.آهنگ،یک سرخوشی کاذب داد به نظرم.هر چقدر هم شاد و باحال به نظر برسد باز هم آدم غمش میگیرد.و ویدئوش را هم که دیده یاشد،(خصوصا یک آدمِ خل و چلی مثل من!)همان ویدئو که بیتل ها توی استودیوی "Abbey road" بالا و پایین میپرند و هی میزنند و میخانند و هی گند میزنند،(مثلا آنجاش که پال و جان جلوی میکروفون درحال خاندن بازی میکنند)،واقعا بیشتر غمش میگیرد.من که میدیدم ویدئو را،یک جوری میشدم از اینکه از این چارتا جوانِ خل و چلِ دوست داشتنی،فقط دوتاشان،(پل و رینگو) مانده اند...

سبک "misery" فکر کنم پاپ راک باشد یا همچه چیزی.توی رولینگ استونز که بیتلز را گروه پاپ راک معرفی نموده اند و یک شنونده ی بیلمزی مثل من هم حق ندارد چیزی بگوید!

آهنگ هم آنطور که توی کلیپ نوشته بود،بیست و هفتمِ فوریه ی 1964 ضبط شده.

یک بدی بزرگ هم البته دارد.اینکه کل آهنگ یک دقیقه و چهل و پنج ثانیه بیشتر نیست و تا میایی بروی توی حسش تمام میشود و حرصت درمیاید.

لابد این هم از آن کارهای عجیب و غریب بیتل هاست...:)

________________________________________________________

The world is treating me bad, misery

I'm the kind of guy,

Who never used to cry,

The world is treating me bad ,misery!
I've lost her now for sure,
I won't see her no more,
It's gonna be a drag, misery!
I'll remember all the little things we've done
Can't she see she'll always be the only one, only one.
Send her back to me,
'Cause everyone can see
Without her I will be in misery
I'll remember all the little things we've done.
She'll remember and she'll miss her only one, lonely one.
Send her back to me,
'Cause everyone can see,
Without her I will be in misery (oh oh oh)
In misery (ooh ee ooh ooh)
My misery (la la la la la la)

_________________________________________________________________________________

+عکس:آلبوم "please please me"

+دانلود آهنگ "misery"

+ویکی بیتلز


به لورا بگویید دوستش دارم...

"به لورا بگویید دوستش دارم" در حال پخش است.

یک ترک غمگین و دیوانه کننده ی قدیمی.

ری پیترسون هم با آن صدای غمگین کننده اش،این شعر غمگین و داستانِ حزن انگیز را تعریف میکند و واقعن کله ام را داغ میکند.

آدم وقتی زیادی خوشحال است باید حتمن همچه چیزی گوش بدهد بلکه یک مقداری بتواند آرام شود بنشیند سر جایش...هه!

این چند وقت حال و هوایم این شده.حال و هوایم شده سیاه وسفیدِ نویز دار.مثل فیلم قدیمی ها.فیلمهای کلاسیک...

قصه ی "به لورا بگویید دوستش دارم " از یک عشق کودکانه شروع میشود.

تام و لورا همدیگر را دوست داشتند.دو تا نوجوان.

تام میخاست با لورا ازدواج کند و میخاست برایش حلقه ی نامزدی بخرد،اما پولی نداشت.

برای همین در مسابقه ی اتومبیلرانی شرکت میکند،یه امید اینکه برنده شود.توی آهنگ می گوید" او جوان ترین اتومبیلران آن مسابقه بود"

ولی مثل تمام این قصه های تراژدیک،ماشینش وسط مسابقه چپ میکند و تام در حال مرگ،مدام تکرار میکند که :"به لورا بگویید دوستش دارم...به لورا بگویید که میخاهمش..."

. . .

سبک موزیک، "دث راک" است و Ray peterson سال 1960 آنرا اجرا میکند.

توی پیج "آهنگهایی که قبل از مرگ باید شنید" درباره ی این ترک نوشته:

یک آهنگ (دِث راک) نوشته شده توسط جف بَری و بِن رالیی , اهنگ هیت سال 1960 و از ده آهنگ محبوب آمریکایی که توسط رِی پیترسون اجرا شد.
( Jeff Barry and Ben Raleigh)
آهنگ رده 7 بیلبورد هات 100 ایالات متحده آمریکا را بدست آورد
در همان سال آهنگ توسط ریکی والانس در انگلستان عرضه شد که توانست مقام اول 
Uk Singles Chart
را از آن خود کند.
اثر موفقیت بزرگی را در 14 کشور به دست آورد و بیش از هفت میلیون نسخه از آن به فروش رسید


حتما گوش بدهید.آهنگی است که به مذاق اکثر آدمها خوش میاید،آرماش بخش است و اگر آدم احساساتی ای هستید،(مثل خودم!)اشکتان را هم در خاهد اورد:)


+ویکی ری پیترسون

+دانلود Tell laura I love her


+Laura and Tommy were lovers 
He wanted to give her everything 
Flowers, presents, but most of all, a wedding ring 
He saw a sign for a stock car race 
A thousand dollar prize it read 
He couldn't get Laura on the phone 
So to her mother, Tommy said 
Tell Laura I love her 
Tell Laura I need her 
Tell Laura I may be late 
I've something to do, that cannot wait 
He drove his car to the racing grounds 
He was the youngest driver there 
The crowd roared as they started the race 
Around the track they drove at a deadly pace 
No one knows what happened that day 
Or how his car overturned in flames 
But as they pulled him from the twisted wreck 
With his dying breath, they heard him say 
Tell Laura I love her 
Tell Laura I need her 
Tell Laura not to cry 
My love for her will never die 
Now in the chapel where Laura prays 
For her poor Tommy, who passed away 

It was just for Laura he lived and died 

Alone in the chapel she can hear him cry

دری وری نیست این تارکان! یک عمر خاطره است!

روزگاری که هنوز این همه کانال نبود توی سیگنال های اروپا و خلاصه اش کنم، ترک مُد بود، می شد در کانال های خوش فرمش(منظور لوگوی کانال هاست) همیشه این آهنگ را شنید.
راستش آن زمان ها زندگی رنگ دیگری داشت. و واقعا هم رنگ دیگری داشت. بیشتر حرف ابرو بود و ابرام و تارکان و مصطفی سندل با آن ماشین زرده اش.
آهنگ های گل قرمز و برنامه هایشان که برای سال میلادی ۲۰۰۰ اجرا می کردند.

این ها همه دنیایی بود برای خودش. نقدش به عهده حانیکا!

نقدا این را بزنید روشن شویدTarkan - hepsi seninm 

+حانیکا نوشتی بس طولانی!:

متن آهنگ به ترکی استانبولی ش جالب است.با اینکه کلی خطشان عجق وجق است،ولی فک کنم جالب باشد برای کسی که اصلن سردر نمیاورد از ترکی استانبولی و خطش.

راستش ترجمه ی کاملش را هم درست نتوانستم دربیاورم.از مامان و دوروبری هایم که بیشتر از من از استانبولی دوزار سر درمیاوردند هم پرسیدم.ولی باز چیز درست و حسابی ای دستگیرم نشد.

کلن جو این خاننده های ترکیه ایِ قدیمی،برای خیلی ها نوستالژی است.

حتا شاید اکثرشان شر و ور بخانند.آهنگشان خالتور باشد و صدایشان دوست نداشتنی.ولی هنوز هم خودم به شخصه وقتی صدای کلفت (و گاهن حتا وحشتناک!)ایبرو را میشنوم ،به جای اینکه حالم بد شود یا بترسم یا هر چز دیگر،یک ساعت میروم توی دوران بچگی هایم.

شش سالگی هایم.

آنروز درباره ی همین خاننده ها و حال و هوای نوستالژیکشان کلی با داییکا حرف زدیم.وچقدر کیف داد...

این آهنگ ولی از کارهای قوی تارکان است.سبک،پاپ راک است و کمی دنس(از نظر گوش کج و کول بنده البته!)و اینکه یکی از تراک های شاخص آلبوم دومش،یعنی  Aacayipsin است.

این تراک برای همان دوران بقول خودمان ترکاندن هایش است.طرفهای سال1994.فکر کنم آنموقع ها اگر اهل ماهواره و غیره جات بوده باشید زیاد توی حس و حالش رفته اید.

بهرحال ولی به نظرم یک گوشی به این تراک بدهید بدک نیست.مخصوصن اگر خاطره های زیاد زیاد هم داشته باشید باهاش.

:)

+ویکی تارکان

+Başkası olma, kendin ol 

Böyle çok daha güzelsin 
Ya gel bana sahici sahici 
Ya da anca gidersin 

Anasının kuzusu 
Ciğerimin köşesi 
Kız bu neyin cakası 
Kız hepsi senin mi? 
Hepsi senin mi? 

Oynama şıkıdım şıkıdım 
Ah yanar döner, a-acayipsin 

Ne deli ne de divaneyim 
Biliyorum sonunu 
Sanma uğruna viraneyim 
Beyenmedim oyununu 

Oynama şıkıdım şıkıdım 
Ah yanar döner, a-acayipsin 

Hadi kasıl, hadi kapris yap 
Hadi ben çekerim razıyım 
You are the best 
You are the top 
Hadi, emrine amadeyim

رونوشتی بر دویلز دنس

Devil's Dance یا به ترجمه تحت اللفظی، رقص شیطان، در آلبومی که سعی در تکرار آلبوم قبل خود را داشت به بازار آمد. آلبوم Reload که به نظر خود من از آلبوم Load شاخص تر بود، آلبومی بود که به جز این آهنگ، آهنگ جنجالی UnforgivenII را در خود داشت. چهار آهنگ اول این آلبوم پروپیمان همه در نوع خود نمونه بودند. برای مثال کلیپ تصویری The Memory Reamains هنوز هم قابل مقایسه با برخی کلیپ های حال حاضر نیست. حتی ایده کلیپ نیز هنوز مورد استفاده کسی قرار نگرفته است. در آن سو آهنگ FUEL که تب سوختن را دارد و از سویی آهنگ نابخشودهII که معلوم نیست در ادامه اولی است یا سری از آن سوا.

دویلز دنس درواقع مکالمه شیطان است، با انسان. در این شعر رقصیدن به گناه تشبیه شده است و هرازگاهی شیطان با واژه هایی نظیر lets dance و come dancin نشان می دهد که شیطان چقدر مارا تحریک می کند. در تمام طول شعر شیطان خودش و صفاتش را برای ما بازگو می کند. برای مثال، یکی از بهترین بند های این شعر را برایتان بازنویسی و ترجمه می کنم :

yeah, I feel you too
Feel, those thing you do
In your eyes I see a fire that burns
to free the you
That's running through
Deep inside you know
seeds I plant will grow

آره! منم تورو حس می کنم
و هرچیزی که انجام میدی رو هم حس می کنم
توی چشمهایت اون آتیش رو میبینم
که میخواد آزادت کنه
که جاریه
در عمق تو، میدونستی؟
بذرهایی که کاشتم در میآد

بند پیشین داره از وسوسه هایی میگه که توی ما کاشته شده و به موقعش جوونه خواهد زد. چیزهایی که شیطان ازش نیرو میگیره و ما باهاش نابود میشیم.

تمام قشنگی کار به آنجای کار است که سبک روایی بند بند شعر، مارا می کشاند به اینکه کاراکتر شعر بالاخره می رقصد. تصور کنید. وقتی که هتفیلد می خواند :"لتس دنس" موزیک به نحوی پیچ در پیچ و تو درتو نواخته می شود، که در نسخه اس اند ام آن این بخش را ویولن و سلو به کمک بیس می آیند و معرکه ترین لحظه آهنگ را خلق می کنند. نکته دقیقا اینجاست که آهنگ مارا می رساند به جایی که متوجه می شویم این لذت بردن از نت های تودرتو، گناهی است که شیطان برایش پنج دقیقه در گوش ما وزوز کرده است و ما تن در نداده ایم! و سپس جمله نهایی و کوبنده شعر که جمله شیطان است :

It's nice to see you here
HA HA!!!

خوشحال شدم دیدمت
ها ها

با کمی فکر به آین جمله، در میابیم که چه مفهوم شاملی را در این بیت آخر می شنویم! سرمستی شیطان از وسوسه کردن ما، و اینکه دیگر تمام. او می رود. با یک لبخند...

+سعی کردم آهنگ هارو آپلود کنم، نشد. حتما خواهم گذاشت.